سینمای شیشه ای

بزرگداشت رخشان بني اعتماد و معرفي آثار اين كارگردان ايراني در لندن در حال برگزاریست.

بزرگداشت این کارگردان که از ‪ ۲۵ فروردين ماه آغاز شده و تا پنجم اردييهشت از سوي انستيتوي فيلم انگلستان ادامه داشت به صورت مشترك توسط مدرسه عالي مطالعات شرقي و آفريقايي دانشگاه لندن (سوآز)، موسسه فيلم بريتانيا (بي.اف.آي)، بنياد ميراث ايران (آي.اچ.اف) و موسسه فرهنگي و هنري اينسايت برگزار شد.

بنا بر این گزارش، لندن از ‪۱۹فروردين تا ۱۱ارديبهشت ميزبان چند برنامه با موضوع اين سينماگر ايراني مي‌باشد که در اين مدت، مجموعه فيلم‌هاي بني اعتماد در چند نوبت و براي ‪۲۰روز در سالن‌هاي مختلف به نمايش در خواهد آمد و كارگاه آموزش فيلمسازي توسط اين هنرمند ايراني و همايش يك روزه‌اي با هدف بررسي و تحليل زندگي و آثار اين سينماگر انجام می‌شود.

در اين همايش تخصصي كه به تلاش پروفسور "آنابل سربرني" و دكتر "سعيد زيدآبادي نژاد" تشكيل مي‌شود، محققان و انديشمنداني از كشورهاي مختلف با حضور بني اعتماد به بررسي و نقادي زندگي هنري و آثار وي خواهند پرداخت.

این مراسم که به جز رسانه‌های بیگانه خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران نیز بدان پرداخته است، رخشان بنی اعتماد در صورتی نامتعارف حضور یافته و بعد از نمایش فیلم «خون بازی»، در جلسه‌ گفت‌وگویی با «شیلا ویتا‌کر»، نویسنده‌ و منتقد فیلم شرکت کرده و در پاسخ به پرسش او که چه عاملی باعث شد که از فیلمسازی مستند به فیلمسازی داستانی کشیده شدید، گفته است: من از تلویزیون و مستندسازی شروع کردم. ولی درسال‌های بعد از انقلاب، شرایط کار در تلویزیون خیلی سخت و هر روز سخت‌تر شد و تقریباً برای من غیرممکن بود!

وی در پاسخ به مساله سانسور و محدودیت‌های سینمای ایران در تصویر کردن زنان هم گفته است: می‌بینید که چقدر سخت است که ما با امکاناتی که نداریم، چطور باید فیلم بسازیم. امروز داشتيم با حميدرضا صدر حرف می‌زديم و ديديم که بازيگر زن در سينمای ايران، نمی‌تواند از عنصر بدن و مو برای نشان دادن موقعيت انسانی استفاده کند و تنها بايد از ژست‌های صورت استفاده کند. فيلمنامه‌نويس و کارگردان هم بايد دایم به اين فکر کنند که چطور با اين محدوديت ها کنار بيايند.

بنی‌اعتماد همچنین در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه با توجه به محدودیت‌هایی که اخیراً از سوی وزارت ارشاد در سینما اعمال شده، چطور خودتان را با اين شرايط تطبیق می‌دهید؟، پاسخ جالبی داده است: خدا نکند خودمان را تطبیق بدهیم. وقتی توی ایران هستید و در طول نزدیک به سی سال هر روز با یک شرایط جدید روبه‌رو می‌شوید، برایتان دیگر راه رفتن از کنار این شرایط، عادی می‌شود. یعنی به این معنا نیست که شرایط سخت نمی‌شود، بلکه به این معنا که شما یک وجه سخت‌ترشدن را می‌بینید و ما هر روز داریم بالا و پایین را می‌بینیم در داخل.

وی همچنین در پاسخ به سوالی که نظر منتقدانی چون امير قادری و نيما حسنی‌نسب را شاهد مثال گرفته بود، گفت: من فکر می‌کنم که اين نظری که از اين دونفر آورديد و من نمی دانم که کی اند، اصلا نقادی فيلم نيست بلکه يک جور شبيه گله گذاری خانوادگی است.

نوشته شده توسط محمد صابری در شنبه 7 اردیبهشت1387 ساعت 21:57 موضوع | لینک ثابت